• gymnastiek
    gymnastiek Een fysiotherapeut geeft aandachts- en concentratie oefeningen. Met spelvormen worden alle gewrichten, spieren en spiergroepen getraind.
    Lees meer...
  • wandelen
    wandelen Tenminste 1 x per maand begeleidt een gediplomeerd IVN-gids de wandeling en wordt er extra aandacht besteed aan de natuur en omgeving.
    Lees meer...
  • tai-chi
    tai-chi Tai Chi is een bewegingsleer die van oorsprong uit China komt. Het kenmerkt zich door rustige en langzame bewegingen. De sport is zeker toegankelijk voor 55-plussers.
    Lees meer...
donderdag, 18 augustus 2016 14:33

In Memoriam

Een paar maanden geleden vroeg ik je tijdens een redactievergadering, hoe het met je was. Zo duidelijk als je altijd was, zei je: ”Ach ik ben mijn uitvaart aan het voorbereiden”.


En, hoewel we wisten, dat het niet goed ging, wilden we nog niet geloven, dat er binnenkort een stoel leeg zou zijn op de redactie. Maar vanaf mei is het heel snel bergafwaarts gegaan. Je vurige wens om de uitvoering van Stephan Borkos nog mee te maken isnog in vervulling gegaan.

Ja en dan is het zover. Je weet, dat het er aan zit te komen, maar toch het moment komt onverwachts: zaterdag vóór de feestweek. Na een lijdensweg van bijna een jaar, waarbij allang vaststond, dat het een oneerlijke strijd zou worden. De asbestvezels, die al 60 jaar in jouw lichaam zaten, sloegen toe op de longen. Diverse chemokuren mochten niet baten. En nuchter als je was, heb je nooit om de waarheid heen gedraaid. Ook al probeerden de artsen je positieve berichten voor te spiegelen, je lijf voelde anders. Uiteindelijk wilden de longen niet meer en ging het de laatste dagen steeds slechter en ben je in het bijzijn van je twee dochters en je partner Harrie gestorven.

 “With mixed feelings” is de feestweek aan mij voorbij gegaan. Enerzijds gaat het feest gewoon door en daar lever je maar je aandeel in, anderzijds het verdriet,  dat ik van nabij mocht meemaken van iedereen, die je lief was. De warme woorden van je twee dochters Annelou en Lonieke, Antoon Sibelt, je broer en de vele andere troostende worden zorgden voor een waardig afscheid. We hebben afscheid genomen van een zeer bijzondere vrouw, die niet alles in het leven voor de wind ging; twee keer een zoon verloren door een verkeersongeluk en een gestrand huwelijk. Hoe sterk kun je als moeder zijn. Je was heel sterk, telkens maar even diep ademhalen en dan weer verder. Gelukkig heb je met Harrie nog twintig fijne jaren gehad.

Wat maakte haar zo bijzonder voor ons, de Lemelerveldse gemeenschap. Hieronder slechts een samenvatting van een aantal activiteiten:

Riky stond graag voor anderen klaar. Een opbeurend kaartje, telefoontje, bezoekje of gedichtje waren altijd goede recepten. Nadat ze samen met anderen de toneelvereniging Plankenkoorts oprichtte, bleef ze meer dan vijf en dertig jaar aan de vereniging verbonden als bestuurslid. Daarnaast zet ze zich als vrijwilliger in voor Stichting Welzijn Ouderen Lemelerveld(SWOL). Vele notulen heeft ze als secretaris gemaakt. Ze was maaltijdbezorgster en gaf computerlessen en bridgedrives. Ook verzorgde ze het typewerk van ‘Ons Boekje”, een informatieblad voor en door ouderen en was collectant van de Nederlandse Hartstichting. De laatste jaren ook nog redactielid van Sukerbiet. Tussendoor had ze ook nog tijd voor tennissen, bridgen, filigranen, kaartjes maken om mensen blij te maken en zwemmen. Verbaasd maar bijzonder vereerd was ze, dat de Koningin der Nederlanden haar voor bovenstaande  beloonde met een lintje.

Als columnist kwam ik regelmatig in aanvaring met taalpurist Riky, die de punten en komma’s altijd op de goede plaats wilde hebben. Ieder stukje werd door haar gecontroleerd. Een control-freak in hart en nieren. Ze was altijd duidelijk aanwezig in de vergaderingen. Maar helaas haar stoel blijft leeg. We gaan haar missen. Maar wij niet alleen, ook de hele Lemelerveldse gemeenschap en in het bijzondere je kinderen, kleinkinderen en je partner Harrie. Namens iedereen zeg ik:”Riky bedankt!” en sluit af met de woorden van jouw eigen dochters:”Goed goan!”